Eίμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
Με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.
Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
Κι ολλούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.
Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας
Κι σ’ όλους με τους έρωτες αυτής αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.
Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο κι δεν είμάστε τίποτα απ
Αυτόν τον κόσμο
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Είμαστε οι προάγγελοι του χάους

Λένα Τσούχλου
1946

Λένα Τσούχλου
Η Τσούχλου ήταν στην παρέα του Μακρή όταν αυτός έγραψε την περίφημη προκήρυξη του «Συνδέσμου Αισθητικών Σαμποτέρ Αρχαιοτήτων», όπου μεταξύ των άλλων «έθετε ως στόχο» την ανατίναξη του Παρθενώνα «…Πρώτη καταστροφή ορίζεται η ανατίναξη και η τελεία κατεδάφιση του Παρθενωνα, που μας έχει κυριολεκτικά πνίξει…»
Αυτό το ερώτημα-πρόταση βρίσκει απάντηση στο ότι ο Παρθενώνας είχε καταλήξει ένα σύμβολο για κάθε ιδεολογική χρήση. Δεν υπήρχε πορεία αριστερών ή δεξιών που να μην είχε πανό με την εικόνα του Παρθενώνα.
Όλα αυτά συνέβαιναν στη διετία 1944-1946. Η «κίνηση των Ανεύθυνων» όπως ονομάζονταν εκείνη την εποχή μια μεγάλη παρέα από διανοούμενους, καλλιτέχνες κ.λπ. με άξονα το Κολωνάκι μεταξύ των οποίων ήταν και οι Γιώργος Μακρής, Λένα Τσούχλου, Ναταλία Μελά, Τάκης Βασιλάκης, Φώφη Τρέζου, Μίνως Αργυράκης και πολλοί/ές άλλοι/ες.
Μέσα από αυτή τη νεολαία της εποχής του πολέμου, που δεν συμβιβαζόταν με τις επιταγές της μιας ή της άλλης πλευράς πρόεκυψαν πιο «κλειστές παρέες».
Η Λένα Τσούχλου ονομάζει την παρέα της «Προάγγελους του Χάους». Η φίλη της Φώφη Τρέζου, αυτοονομάζεται «ανεύθυνη» και λίγα χρονιά αργότερα, γράφει το θεατρικό έργο «Οι Ανεύθυνοι», όπου περιγραφεί την ψυχολογία της έξαλλης αυτής παρέας.
Οι Ανεύθυνοι μπορούμε να πούμε ότι είναι το πρώτο «ροκ εν ρολ φαινόμενο» το οποίο όμως περιορίζεται στην Αθήνα. Είναι κυρίως πλουσιόπαιδα του Κολωνακίου που προσπαθούν εν μέσω κατοχής και εμφυλίου να αρνηθούν την καταγωγή τους. Έχουν εξαιρετική μόρφωση και τα γνωστότερα δείγματα της κουλτούρας τους είναι:
– Η προκήρυξη των «Αισθητικών Σαμποτέρ»
– Τα ποιήματα και τα γραπτά του Γιώργου Μάκρη
– Και το ποίημα της Λένας Τσούχλου «Εμείς οι λίγοι».
Το ποίημα της Λένας έχει τεράστια σημασία για την ιστορία της νεανικής κουλτούρας στην Ελλάδα. Δείχνει πια καθαρά τις πρώτες φωνές που αρχίζουν να ορθώνουν έναν ανεξάρτητο νεανικό λόγο. Δείχνει ότι έχει αρχίσει να σχηματίζεται η σκέψη για ζωή, σε λίγους βέβαια, αλλά έστω σε αυτούς τους λίγους έχουμε τα πρώτα καθαρά σημάδια που οδηγούν πολύ μακριά από όλες τις «καθοδηγήσεις». Οι «μεγάλοι ενθουσιασμένοι» και οι «μεγάλοι αρνητές» γραφούν στα παλαιοτέρα των υποδημάτων τους τις επιταγές μιας σχιζοφρενικής «κομμουνιστικής» ηγεσίας και τους ασφυκτικούς περιορισμούς μιας «εθνικόφρονας» δεξιάς.
(Απόσπασμα από το «Ελληνικό Ροκ» του Μανώλη Νταλούκα, εκδόσεις Άγκυρα).
* Η φωτογραφία είναι από το poiein.gr