Mόλις σε άφησα, κι είσαι μέσα μου, κρυστάλλινη ή τρεμάμενη,
ή ανήσυχη, πληγωμένη από μένα τον ίδιο, ή ξέχειλη από αγάπη,
όπως όταν τα μάτια σου έκλειναν
πάνω από το δώρο της ζωής που αδιάκοπα σου πρόσφερα.
Αγάπη μου, συναντηθήκαμε διψασμένοι
και ήπιαμε όλο το νερό και το αίμα,
συναντηθήκαμε πεινασμένοι και δαγκώσαμε ο ένας τον άλλον
όπως η φωτιά δαγκώνει, αφήνοντάς μας πληγές.
Αλλά περίμενέ με, φύλαξέ μου τη γλύκα σου.
Θα σου δώσω κι ένα τριαντάφυλλο…