Στην καρδιά μου τρεμοπαίζει εκείνο το ξημέρωμα.
Τα φεγγάρια δεν έχουν δισταγμούς
κι εγώ θέλω δική μου την αγρύπνια
και την ψυχή μπροστά στα βόλια που ματώνουν.
Με τα μάτια να βρω το φως π’ ασπρίζει
τα σκουριασμένα μάρμαρα…

* Από την ανέκδοτη συλλογή “Σκόρπια Ποίηση” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα τη δεκαετία του 1980.