Άπειρο το περιέχον
και το περιεχόμενο
ενεργητικά αδιάφορο
ο νους απορεί
μα η καρδιά αφουγκράζεται
την παγερή σιωπή
των φλεγόμενων άστρων
πέρα απ’ τις ιδέες
πιότερο κι από ιδέα
το Νόημα
η ουσία μιας απουσίας
αυτό που λείπει
απ’ τον κόσμο
κι ο θεάνθρωπος;
τι απέγινε ο θεάνθρωπος;
υπάρχει ακόμα η σκιά του
ο “κάτισχνος” άνθρωπος
το αναιμικό κατάλοιπο
της απαλλοτρίωσής του
η οντολογική ένδειά μας
ο λόγος
το στοιχειό
το βδέλυγμα
η φρίκη
και το όνειδος
της Ιστορίας
όλα του λόγου μας
φαντασιωτικά
κι όλα του πόθου μας
ανικανοποίητα
ναυάγια θλιβερά
στους τροπικούς του όντος
οι κατασκευές μας
σκόρπια συντρίμμια
στους ύφαλους
της “φύσης” μας
και στους σκοπέλους
της “φύσης” των πραγμάτων
οι απαντοχές μας.