Άρης Αλεξάνδρου, Ανεπίδοτα γράμματα

3

Είμαι ξυπόλυτο σπερνό με ένα κομμένο σπάγγο.

Όταν ξαπλώνω για τη νύχτα

νιώθω να στρογγυλεύουν ο πέτρες στο βυθό

όπως ακούς το καλοκαίρι

τρεις γυναίκες που περνάνε

κρύβοντας το γέλιο στην παλάμη.

Ένα ξυπόλυτο σπερνό με την άγκυρα στα φύκια.

13

Σύντροφε, κοιμάσαι;

Ήθελα να μου πεις, ξέρεις καμιά σελίδα μαρξισμού

που να βουλιάζουν οι λέξεις στο χαρτί

σαν τη σιωπή μου

στις κόρες των ματιών της;

Leave a comment