Ένα τεράστιο είναι περιπολεί

στα άβαθα της ύπαρξης

ενθύμημα και διδαχή

όμοιο με νυχτερινό φύλακα

σε παροπλισμένα εργοστάσια συνείδησης…

 

Σαν ποιητάρης με μετρημένα

αλλά αχαλίνωτα λόγια

με ραφιναρισμένες

αλλά και ξέπλεκες εικόνες

απεικονισμένες με λέξεις

όμοιες με οργισμένα συνθήματα

στους στίχους των μίζερων καιρών…

 

Αυτό το τεράστιο είναι,

το αθώο και μαζί το ένοχο,

το αφελές και μαζί το φτιασιδωμένο

που σαν ιέρεια του δρόμου

ξεδιπλώνεται μπρος σου…

 

Αυτό το τεράστιο είναι

η μάζα και η μοναδικότητα,

το συλλογικό και το μεμονωμένο,

η ιστορία και τ’ απομεινάρι της.

 

4/1/04