Το λιμάνι αναπνέει

Δεν μίλαγε ο ίδιος

μίλαγε η φωνή του

αυτή ήταν που τρεμόπαιζε

δίπλα στους φόβους

και δεινοπαθούσε

να βγει στην επιφάνεια

μετά τον σχεδόν σίγουρο πνιγμό της

στα μαυρόνερα του λιμανιού

Ναι, το λιμάνι αναπνέει

με τις φωνές των πνιγμένων λιμενεργατών

στους ταρσανάδες που σκούζουν απ’ την εκμετάλλευση

κι οι πλοιοκτήτες επιδίδονται σε πλιάτσικο

της εργατικής μας δύναμης στα καρνάγια.

Δεν μιλούν οι ίδιοι

οι απόμακροί ήχοι τους είναι που κλαίνε

σαν περαστικοί γλάροι

πεινασμένοι στις αποβάθρες

 

11/7/2005

Leave a comment