Δεν ξέρω πότε ξέδωσα

σ‘ ακαθόριστες σκιές

να καλύψω τ‘ απόβραδα

να διαλύσω τις ομίχλες

Δεν ξέρω πότε σάρωσα

τα ράκη των ηδονών

να περιμαζέψω τα κομμάτια

των πολύπτυχων ρύπων

Ξέρω ότι οι προμελετημένοι τυφώνες

της εξάντλησης δεν με πείθουν

και δεν θ‘ αφεθώ

στα δεκάρικα λογίδρια

στις συνοικιακές πλατείες

τις περιχαρακωμένες

από αγωγούς λοβοτόμησης

κι ανούσα γενέθλια πάρτι.