Απομιμήσεις λυρικού πάθους

φαντάσματα ρομαντικών οίστρων

καταλυτικά επενεργώντας

παραλλάζουν τα πλάσματα

αναπλάθουν τη συνείδηση

τα όποια στοιχεία ταυτότητας

 

στις δίνες του άστατου χρόνου

τις στροφές των αγεριών

ψυχή τε και σώματι

στην ψυχρότητα των ανδριάντων

τους ψυχρούς υπαλλήλους

τους ινστρούχτορες του κράτους

 

μια ηθική απαξίωση

που διατρέχει τα πάντα

σαν αποτροπή κατά συρροήν

με βαριές ομίχλες

και φόντο αλλοπαρμένων φόβων

 

έτσι που οι όποιες μνήμες

να ξαναφοριούνται

μ’  ένα πάνδημο παραλήρημα

σε κλώνους δέντρων μαγεμένων

σε έξαλλους μαιάνδρους

στην αχλή πανάρχαιων μύθων

 

όλα είναι το κυρίαρχο φως

που προστατεύουν οι σκιές

και άκρατη τυφλότητα

που μπαίνει σε ψηφοφορία.