Περισφίγγεται το σύμπαν
στη ματιά σου
οι οιμωγές σου ποταμοί
περικυκλώνουν
άνυδρα τοπία

την ώρα που οι ήλιοι
γέρνουν στο δώμα
του προσωρινού θανάτου τους
η ομίχλη στη ματιά σου
διαλύεται

κι ο μεγαλοπρεπής ναός
αρχίζει ν’ αχνοφαίνεται
σαν το πεπρωμένο
το αδυσώπητο
στις χαράδρες της υπομονής