Της ψυχής σου το νεύμα

κληρονομιάς κατάστιχο

σε στενά περιβόλια

ανυποχώρητα κορμιά

νεκρών αγγέλων

ουρλιαχτά στην καρδιά

προκηρύξεις θαυμάτων

με πίσσα και πούπουλα

τα σινιάλα στα στάχια

στους αγρούς της απεραντοσύνης

άναυδα ανήμπορα βήματα

που ο οίστρος τους σβήνει

κι η ρότα τους χάνεται

σε γλέντια με μουγκρητά

άνεμοι εισβάλλουν από παντού

φωνές διαφεντευτάδων

πόλεμοι φωνασκούντων

συναγερμοί εγρήγορσης

θυμοί που ξερνούν ανατριχίλα

ρίγη χωρίς σημασία

σε κορμιά αποσβολωμένα.