Εκρήγνυμαι εσωτερικά
κι ανοίγω κρατήρες
στα φύλλα της καρδιάς
και στη μνήμη θορύβους
εκκωφαντικούς

που διαπερνούν τις πτυχές μου
που τραβάνε στις στράτες,
τα δρομάκια της πόλης
και τα ρουμάνια της υπαίθρου
επιζητώντας το αδύνατο…