Ζωή και θάνατος με προσταγές

ασχήμια ξέχειλη το φως

απλόχερα μακελεύεται

κι η καρδιά πίσσα, κατράμι

όπως οι διαχωρισμοί

το ξαναμοίρασμα του κόσμου

με πληγές ασήκωτες

 τα κόκκαλα βγαίνουν σεργιάνι

κι οι πλαστικές τροφές

πεθαίνουν το σώμα

λίγο-λίγο

αλλά με σασπένς

 λίμνες στερεύουν

ξηρασίες της φύσης

απαισιοδοξίες

σε μαύρες στράτες

πυρωμένα ακόνια

διαφεντεύουν

τη σιγή στα πέρατα

 οι λιγοστές βρόχινες στάλες

κατακαίνε παρά ξεδιψούν

το άνυδρο…