ΔΥΣΤΗΝΟΣ ΕΓΚΕΙΜΑΙ ΠΟΘΩ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: VAKXIKON.GR

ΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από λίγο καιρό είχαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε την ερωτική ποιητική ανθολογία: «Δύστηνος Έγκειμαι Πόθω», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις: Vakxikon.gr σε μετάφραση Γιώργου Μπλάνα.

Πρόκειται για μια επιλογή ερωτικών ποιημάτων, που ξεκινά από την Αρχαία Ελλάδα για να φτάσει στο σήμερα, διαλέγοντας πάντα τους πιο αντιπροσωπευτικούς ποιητές από κάθε εποχή και από κάθε λογοτεχνικό είδος. Από τη Σαπφώ και τον Μπιλχάνα μέχρι τον Τριστάν Τζαρά και τον Μαγιακόβσκι.

Ένα στοιχείο, που παρατηρούμε είναι ότι ο κάθε ποιητής με τον τρόπο του μιλάει ερωτικά και ότι η γλώσσα του έρωτα είναι πάνω από ρεύματα και από λογοτεχνικές σχολές. Μπορεί ορισμένοι ποιητές, που συναντάμε στη συγκεκριμένη ανθολογία να έχουν χαρακτηριστεί σαν εκπρόσωποι του φουτουρισμού, του ντανταϊσμού και του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, όμως, τα ποιήματα, που συναντάμε ξεφεύγουν από τα λογοτεχνικά είδη, που αναφέρθηκαν πιο πάνω, δείχνοντας ότι η έμπνευση, που προέρχεται από τον έρωτα ξεπερνά τα στεγανά και τους κανόνες των διαφορετικών ποιητικών ρευμάτων.

Αρκετά ενδιαφέρον είναι επίσης, ότι διαβάζοντας τη συγκεκριμένη ανθολογία, γνωρίζουμε τα έργα ορισμένων ποιητών, που μέχρι τώρα δεν έχουν μελετηθεί αρκετά, όπως, για παράδειγμα του Σαίξπηρ έχουν μελετηθεί στο έπακρο οι τραγωδίες του, όχι, όμως και τα ερωτικά του σονέτα.

Μια ακόμα από τις αρετές της ανθολογίας: Δύστηνος Έγκειμαι Πόθω, είναι και η μεταφραστική δεινότητα του Γιώργου Μπλάνα και αυτό φαίνεται περισσότερο στα ποιήματα, που είναι γραμμένα σε παραδοσιακές φόρμες, καθώς έχουν αποδοθεί με σωστό μέτρημα των στίχων και με ομοιοκαταληξία στα σημεία, που απαιτείται.

Κλείνοντας, δεν έχουμε παρά να συνυπογράψουμε την τελευταία φράση από τον πρόλογο του Γιώργου Μπλάνα στην ανθολογία: «Τα έργα τέχνης και ιδίως τα ποιήματα μας μαθαίνουν να ερωτευόμαστε.»