θα θυμάμαι πάντατα πλακάκια στο μπάνιοτο θάνατοστα χείλια μουκαι το νερόπου τα ξέπλενακάθε φοράσχολαστικάοι σκέψεις μου να γίνονταιεκατοντάδες έντομαεγκλωβισμένα κι έπειταένα λευκό σεντόνινα με χωρίζει από τον κόσμογια εκατομμύρια λεπτάκαι μια μόνολεπτήκλωστήαπό τις σκέψειςμου * μετρούσα το χρόνοπεριμένοντας τις μικρές παλάμες μουνα μεγαλώσουνκοιτάζοντας στρατιές από μυρμήγκιανα βαδίζουν με σιγουριάσε κάποιο προορισμόκαι τα μικρά μου χέρια … Continue reading Δήμητρα Γερογιάννη, Τρία ποιήματα