ΜΕ ΜΑΝΙΑ ΟΠΩΣ γλύφαμε το φύλο ο ένας του άλλουτο σβήναμε με μάτια σάλιο και μικρές συμφάσειςέπειτα: δυο ξεχαρβαλωμένες γαλότσες μέσα στη βροχήαπό βλέμματα σκορπιών κι ένα φάντη μπαστούνι–τρέξαμε σχεδόν έμβρυα άμορφα να παίζουμε κρυφτόκι όλα τα παιχνίδια που θα μας έκρυβαν από τον άλλονσε δρόμους που δεν έγραψε κανείς την αρχή τουςκαι το τέλος … Continue reading Ασημίνα Λαμπράκου, Δύο ποιήματα