όταν μαζευόμαστε στο σπίτι τα βράδια γελάμεκαι κανείς δεν κρατάει μούτρα στον άλλοναφήνουμε τις χειμωνιάτικες ανάσες μας στο κατώφλιτις νύχτες αναρωτιόμαστε μα δεν παίρνουμε απάντησητα καλοκαίρια είναι οι πιο σκληρές εποχέςοι οιμωγές μας τρίζουν απ’ την πολυκαιρίαλέμε συνεχώς ασύστολα ψέμματαύστερα εξαφανιζόμαστε σαν να τερμάτισε η αποστολή μαςτα χελιδόνια δεν μας επισκέφθηκαν φέτοςπήγαν αλλού να μοιράσουν … Continue reading Δημήτρης Τρωαδίτης, Αγωνιούμε…