Ποτέ δεν είχε η Νύχτα τόσο πληγωμένα μάτιαανάστατα, βουερά, έκθαμβα μάτιαγια τα παιδιά των θυμωμένων τούτων δρόμωνπου διασταυρώνονται με προβολείς και πολυβόλα.Τον ίλιγγο του πυρετού γνώρισαν και τα δόντιατης παγωνιάς, της δίψας και της πείνας τη ναυτία,ω ,σύντομοι, πολύχρωμοι ύπνοι με ξεσκέπαστα τα μάτια,ω, της καρδιάς κελάρυσμα ύστερα απ’ το τρέξιμοξεφεύγοντας την άτιμη τρικλοποδιά του … Continue reading Βύρων Λεοντάρης, από την “Ψυχοστασία”