—Αντίο Φραγκοράφτη μου—Αντίο Χνούδι μουΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΕΧΑΪΔΗΣ Είναι στο πιάτο του Καρυωτάκη η καρδιάΚαι στο τραπέζι του μαύρου πετεινού το κεφάλιΚακορίζικε άνθρωπεΣε εποχή γερασμένη Τυφλός λαός, τυφλός σαν νυχτερίδαΧαύνωση ουρλιάζει, με χαύνωση κοιμάταικαι ξημερώνει σκουντουφλώνταςανίδεος και ακαμάτηςσαν γελωτοποιός στον ΆδηΚακορίζικε άνθρωπεΣε εποχή γερασμένη Οι μέρες μας περνούν γεμάτες πάτρωνες και ανίαΣε ποιά πατρίδα, σε ποιό χώμα, … Continue reading Γιώργος Κοζίας, Ο ερημόκαμπος