ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Μα ας επιστρέψουμεΣτον τόπο του ονείρου λοιπόν.Στην λήψη του προσώπου μας στον ήλιο.Το κενό ήταν οικείο στο φως.Τα φυτά ήταν διάχυτα.Τα μαλλιά μας ανέπνεαν σε κάποιον ελάχιστο κυματισμό.Η λύπη μας είχε μετασχηματιστείΜε τη συμμετοχή του φωτόςΣʼ ένα αδιάφορο τρόπο.Ήταν χαμένα τα μάτια μαςΑπέρρεαν από κάποια πολύ παλιά θύμηση.Ενός άλλου κόσμου. * ΕΜΕΙΣ Ο κόσμος … Continue reading Νανά Ησαΐα, Δύο ποιήματα