Λευτέρης Πούλιος, Τα περιπλανώμενα φιλιά μας

Τα περιπλανώμενα φιλιά μαςμπορούν να διατρέξουν τον κόσμο όλοαλλά η αγάπη δεν μπορεί να σβήσει τις αποστάσειςπου μας χωρίζουν αιώνιατον έναν απ’ τον άλλον.Είσαι ένα νησί κατοικημένο από φωνέςκαι όστρακακι ήρθα σε σένα σαν ναυαγόςν’ αγγίξω το θαμμένο μέλιστα σκοτεινά πέταλα των γοφών σου. *Από τη συλλογή “Το αλληγορικό σχολείο”, Εκδόσεις Κέδρος, Δεκέμβριος 1999.