Κρέμασε το τσεκούρι στον αλαφροΐσκιωτο νεκρό,στην αγωνία που καραδοκεί,στην σιωπή που σε κατασπαράζει κι όλα θα έχουν ξεχαστεί,όλα θα έχουν συγχωρεθεί,ατίθασα, τρομερά, αποτρόπαια. Κρέμασε το τσεκούρι στον αέρα. Μάρτυς μου, ο εξολοθρευτής άγγελοςκαι η πολεμική σάλπιγγα που ηχεί: Έλα να δεις μάτια,βλέφαρα, χείλια, κομμάτια αγάπης.Έλα να δεις το ωμό,το βίαιο, το αβυσσαλέο να οργιάζει.Έλα να … Continue reading Γιώργος Κοζίας, Κρέμασε το τσεκούρι…