Όταν πάνω του κλείσουν οι ουρανοί για πάντααπώθησε ελαφρά τα σύννεφα σκούπισε τα δάκρυα της Πούλιας-κάθε πλάσμα επιθυμεί να γείρει στο άλλοάρκτος αγαπημένη τρυφερέ μου λύκε, νυφίτσα πελαργέχελιδόνι εαρινό και στρουθί στον αέρα – αντίο! Του αθώου αλυσοδεμένου στην αγοράαπό ποιο θηρίο η φωνή κλεμμένη;