[Το σπίτι] Μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι που ήταν δυο σπίτια.Ένα κατώτερο κι ένα ανώτερο.Ένα σπίτι που ήτανκι ένα σπίτι που ήθελε να γίνει.Η μισή στέγη με κεραμίδιαη άλλη μισή με τσιμεντένια πλάκα. Η μια είσοδος υπερυψωμένημε τρία σκαλοπάτια μάρμαρο, μωσαϊκό στη βεράντα.Η άλλη, παραδομένη στα νερά της βροχής σε κάθε καταιγίδαέβλεπε την αυλή να χαράζει … Continue reading Ευαγγελία Τάτση, Του παρελθόντος