Στη σχισμή του βλέμματος θολώνει το τοπίοτρεμοπαίζει η άσχημη πολιτεία στον κενό χρόνοπου γλίστρησε λαθραία Βουΐζουν οι λέξειςαπρόκλητα ειπωμένες από αδιάφορα στόματα ψυχρά πλήκτρα ενώνουνχαμένα στο χωροχρόνο πλάσματα Συγκυρία σα λάμψησυνάντηση καμωμένη από το μέσα υλικόμαγικά απόκοσμη αίσθησηίχνος βαθύ ανακινεί