Τόσα παπούτσια άλλαξε να βρειπως πάσχει από όνειροείναι το μόνο κρίνο που αν κοπείτην Άνοιξη βραχυκυκλώνεικαι απομένουν στα ερέβη – κάτι μανούβρεςτων πιλότωνμε μαντιλοδεμένα μάτιααμέτρητα φορεία με νεκρούςκι ένας πολίτης αναζητώντας τ’ όνομά τουστις ετικέτες των δαχτύλων τους· συγγνώμη που στο λέω – αλλά δεν βλέπω πιακανένα αδιέξοδοόσο την προσομείωση μιας βαθιάς σου απελπισίαςσυμβαίνει αυτό … Continue reading Γιώργος Δυνέζης, Αταυτοποίητο λόγω ακρωτηριασμού