Η θάλασσα θα ʼχει δεχτείνα πάρει τα καράβια στο ταξίδι τουςέπειτα απʼ το θρίαμβο της πληρωμένης Νύχταςκαι τη φρίκη της Αυγής.Επευφημίες.Αδιάντροπες αφυπνισμένες άγκυρες.Το αίμα. Το δέος. Σιωπή.Μετά θʼ ανοίξουν τις κουρτίνεςκι ανέφικτη θα κατεβώ λίγα σκαλιά.Βλέμμα οριζόντιο, λύπη οριζόντια.Θα ʼχω ανέβει στο τελευταίο δάκρυ,το δάκρυ που πετρώνει,και γίνεταιαυτό που λεν οι ανήξεροι: φαρμακερή καρδιά. Οι … Continue reading Σταύρος Βαβούρης, Η Κλυταιμνήστρα στην Αυλίδα