Ασημίνα Ξηρογιάννη, Πυροβολήστε τα όνειρα

pict_20051017PHT01521

Ποιόν να δικάσεις;
Όσους παίζουν στον τζόγο
τα όνειρά σου;
Eσένα που τους αφήνεις
σιωπώντας,
(είναι και η σιωπή ήττα καμιά φορά)
ή τα ίδια τα όνειρα;
Nαι, στην εποχή των παραλογισμών,
δεν θα΄ταν απίθανο
κάποιοι να καταδικάσουνν και τα όνειρα.
Ναι, ναι, τα όνειρα φταίνε για όλα!
Πυροβολήστε τα όνειρα.

*Από τη συλλογή ”Εποχή μου είναι η ποίηση”, εκδ. Γαβριηλίδης 2013.

Γιώργος Χριστοδουλίδης, Απελπισία

1450344_592720620788753_2089583668_n

Όταν μιας ώρας κέρδη τους
ή το ετήσιο μέρισμα των μετοχών τους
ισούνται ή ξεπερνούν μαζί
όλους τους μισθούς της ζωής σου
και τα έξοδα κηδείας
όταν το χαρτζιλίκι των παιδιών τους
τα σπορ αμάξια που τους αγοράζουν
είναι όλα της ανεργίας τα επιδόματα
όλα τα συσσίτια στους μαθητές
που ο ένας μετά τον άλλο
λιποθυμούν από ασιτία
ή την ώρα που διαμοιράζεται το γάλα
κι αλείβεται το ψωμί με φτηνή μαρμελάδα
κρύβονται από ντροπή
στις τουαλέτες των σχολείων
να μη φανεί ότι δεν πήραν πρόγευμα
ότι δεν είχανε λεφτά για την καντίνα
διότι ο πατέρας τους κείτεται μήνες ανήμπορος
σε κιτρινισμένο στρώμα
ενώ η μητέρα τους καθαρίζει σκάλες
την ώρα που οριστικά φυλλοροεί
το απαλό της χάδι πάνω στο κρύο μάρμαρο
όταν με την αφθονία των εδεσμάτων
στις λαμπερές τους δεξιώσεις
ένεκα νηπενθούς γαμήλιας επετείου
(ή πένθιμης απώλειας προσφιλούς)
επιτυχών εμπορικών συναλλαγών
ή κολοσσιαίων συγχωνεύσεων
διασκεδάζοντας με αυλικούς της εξουσίας
κάνοντας γενναιόδωρες εισφορές
για τις προεκλογικές τους εκστρατείες
κρυφίως αλλά με στενοχώρια
για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο τόπος
θα μπορούσε να ταϊστεί
ένα κομμάτι αυτού του πεινασμένου πλήθους
που έρπει στιγματίζοντας ιστορικές πλατείες
την ευπρέπεια της ηθικής τους
κι αν τυχόν κάνει να σηκωθεί
θα καταρρεύσει πέφτοντας
σε προκατασκευασμένους ομαδικούς τάφους
όταν εγώ χτυπημένος από επίμονη βρογχίτιδα
πολύ καπνό και αδιάκοπη ροή απελπισίας
τίποτα δεν μπορώ να κάνω για όλα αυτά
και μόνο να γράφω μπορώ
μόνο να γράφω
ποιήματα λαξεύοντάς τα σε τόξα
και στίχους τροχίζοντάς τους σε βέλη
για να σημαδεύω
χωρίς μάτια
χωρίς μάτια πια
τα απεχθή είδωλά τους
δίχως κάποια έστω
πιθανότητα επιτυχίας.

*Από την ποιητική συλλογή “Δρόμος μεταξύ Ουρανού και Γης” εκδόσεις Φαρφουλάς, 2013, Αθήνα

Ειρηναίος Μαράκης, ΕΡΤ

Η νύχτα περνάει αργά

οπλισμένη, έξω
βήμα κουρασμένο
κι οργή στις τσέπες της
σε δρόμο παγωμένο
χαράζει τις τρομερές λέξεις

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Η νύχτα τρέχει, σκυλιά την κυνηγούν,
μουσκεμένα χιλιόμετρα
με την ψυχή στο στόμα, θυμωμένη
αναμμένη την φλόγα στην καρδιά
σμίγει με τους συντρόφους, κάνει τσιγάρο
συγκρούεται με τα ΜΑΤ
κάνει κατάληψη στα μέσα παραγωγής,
κόκκινη παντιέρα στο χέρι
δάκρυα, ιδρώτας, αίμα
ποτίζουν τη φτωχή γη
τις τρομερές λέξεις χαράζουν

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

7/11/2013

1441331_1473681086189384_1607522043_n