BRING THE NOISE | Πέμπτη 21 Μαρτίου: Εκδήλωση για το χιπ χοπ

Φίλες, φίλοι, αγαπητά πλάσματα,

με αφορμή την έκδοση του βιβλίου Bring the Noise: Δεκαπέντε κείμενα για το χιπ χοπ το περιοδικό Τεφλόν και το Αρχείο*71 διοργανώνουν την Πέμπτη 21 Μαρτίου στην ΑΣΟΕΕ (Αμφιθέατρο Αντωνιάδου) εκδήλωση για το χιπ χοπ, την ιστορία του και τους ανθρώπους του. Ώρα έναρξης: 7.30μμ.

Θα προβληθούν οπτικοακουστικά ντοκουμέντα από τις δεκαετίες ’60, ’70 και ’80.

Το χιπ χοπ γεννήθηκε τη δεκαετία του ’70 από νέους ανθρώπους που ο αμερικανικός καπιταλισμός είχε πετάξει στον πάτο του κοινωνικού βαρελιού. Σε πείσμα των πολιτικών μηδενικής ανοχής και εγκληματοποίησης της εργατικής τάξης, η πολυεθνική νεολαία επιχείρησε μέσω της τέχνης και της παρουσίας της στον δημόσιο χώρο να ανατιμήσει συνολικά τις κοινότητές της. Η κουλτούρα ήταν γι’ αυτήν πρωταρχικής σημασίας, καθώς τη συνέδεε με τη φυλετική και ταξική της ιστορία, μια ιστορία όπου δέσποζε και δεσπόζει η εμπειρία του βάρβαρου ρατσισμού.

Το χιπ χοπ ήταν μια απάντηση της πολυεθνικής εργατικής τάξης ενάντια στη βίαιη υποτίμηση και στοχοποίησή της. Ήταν και παραμένει μέσο κοινωνικής ανατίμησης και στρατηγική επιβίωσης. Ήταν και παραμένει μια ζωντανή απόδειξη της δύναμης της δρομίσιας γνώσης. Αν είναι να διηγηθούμε την ιστορία του, θα πρέπει να τη διηγηθούμε από τη σκοπιά της τάξης μας. Δηλαδή με τα δικά μας λόγια.

Ντέμης Κωνσταντινίδης, Της μοναξιάς καλή συνέχεια

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ντέμης Κωνσταντινίδης
ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Ποίηση, ISBΝ: 978-960-9441-91-9, διάστ. 17Χ12, σελ. 64, τιμή 8,00 €

Της μοναξιάς καλή συνέχεια

Κι εσύ που με καμάρι την υψώνεις
κι εσύ που οργισμένος την πατάς
κι εσύ που με διαβεβαιώνεις
κάποια σημαία ακολουθάς.

Κάπου, οπωσδήποτε, πρέπει ν’ αρέσεις
την επιβράβευση κι εσύ επιζητάς.
Σε μάθανε να ζεις με τις προσθέσεις
μα ν’ αποστρέφεσαι το πλην της μοναξιάς.

*O Ντέμης Κωνσταντινίδης γεννήθηκε το 1976 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε Αρχαιολογία και Μουσειολογία στο Α.Π.Θ. Έχει εργαστεί ως αρχαιολόγος πεδίου, ως επιμελητής εκθέσεων και παιδαγωγός. Δημοσιεύει στο skorpieslekseis.blogspot.gr, ενώ έχει συνεργαστεί με τα διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά Βακχικόν και Χίμαιρα, καθώς και με σημαντικά ιστολόγια και ιστοσελίδες λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Έχει εκδώσει τις συλλογές: Διαθέσεις (University Studio Press, 2008), Ιχθύων λόγος (University Studio Press, 2011), Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (University Studio Press, 2013), Ευλύγιστες μελαγχολίες (Βακχικόν, 2014), Εφημερόπτερα (24γράμματα, 2015), H ασφαλής ομήγυρη (Αυτοέκδοση, 2015), Περίπολος για τους εναπομείναντες (24γράμματα, 2016), Σε κλειστά βιβλία (24γράμματα, 2017).

Λάζαρος Γεωργιάδης, Απέραντα ματωμένοι και τρελοί

ξέρω πως αγαπούσες
τους ήλιους που λειώνουν οι νύχτες στα σοκάκια

ξέρω πως κοιμόσουν
με τον Φάουστ αγκαλιά και το αψέντι τελειωμένο

ξέρω πως κοίταζες
χαμηλωμένες κορυφές
Και με τη γλώσσα χάιδευες διάφανα κοράκια

ξέρω πως φίλαγες
Τα χίλια στόματα του μωβ
Κι ανέπνεε μέσα σου ένα πελώριο “γιατί” κρυμμένο

ξέρω πως όλες οι πληγές σου
ήταν μια έξοδος εξαίσια
της καπνισμένης κάννης η παράταιρη φωνή

ξέρω πως όλες οι ζωές σου
ήταν το λούνα παρκ
του μεγάλου κλόουν θεριστή

ξέρω πώς είναι το κρύο
να ιδρώνει στις γιορτές μας
και της καρδιάς μας η βενζίνη
να θέλει τη γεύση μιας ακατάπαυστης φωτιάς

ξέρω πως
όσο πιο γρήγορα θα τρέξεις να ξεφύγεις
τόσο πιο εύκολα το παρελθόν θα γελάσει στη γωνιά

ξέρω πως
όλα τα δώρα κάποτε μαζεύουν τις παγίδες τους
και ένας ήχος του απέραντου
δεν πρέπει ποτέ να σιωπήσει από ανία

ξέρω πως είναι όμορφα
Τα πιο βαθιά λημέρια σου
όταν κανέναν και τίποτα στον κόσμο δεν ακους

βάλε για φόρεμα ένα μαύρο πεντάγραμμο
θα γίνω κόκκινες νότες όλο παύσεις να φωνάξουμε μαζί

απέραντα γαντζωμένοι στο άγνωστο

απέραντα ματωμένοι

και τρελοί

*Από τη συλλογή “Τέλος”, εκδ. Στοχαστής, 2018.

Remedios Varo
, Letters, Dreams and Other Writings

LETTERS, DREAMS & OTHER WRITINGS

By Remedios Varo


Translated, with an introduction, by Margaret Carson

While the reputation of Remedios Varo the Surrealist painter is now well established, Remedios Varo the writer has yet to be fully discovered. Her writings, never published during her life let alone translated into English, offer the same qualities to be found in her visual work: an engagement with mysticism and magic, a breakdown of the border between the everyday and the marvelous, a love of mischief, and an ongoing meditation on the need for (and the trauma of) escape in all its forms.

This volume brings together the painter’s collected writings, and includes an unpublished interview, letters to friends and acquaintances (as well as to people unknown), dream accounts, notes for unrealized projects, a project for a theater piece, whimsical recipes for controlled dreaming, exercises in Surrealist automatic writing, as well as prose-poem commentaries on her paintings. It also includes her longest manuscript, the pseudoscientific On Homo rodans: an absurdist study of the wheeled predecessor to Homo sapiens (the skeleton of which Varo had built out of chicken bones). Written by the invented anthropologist Hälikcio von Fuhrängschmidt, Varo utilizes eccentric Latin and a tongue-in-cheek pompous discourse to explain the origins of the first umbrella and in what ways Myths are merely corrupted Myrtles.
Remedios Varo (1908–1963) was a Spanish-born painter who entered the Surrealist circle in Paris before the German occupation forced her into exile to Mexico at the end of 1941, where she would stay until the end of her life. Her dream-infused, allegorical work combines the elements of classical training, alchemical mysticism, and fairy-tale science.

http://wakefieldpress.com/varo_dreams.html?fbclid=IwAR3IJ38UX5iJorslQHtE5SBM3dyBDZ3uvNRDSmkgtF5t4FHflTQ5jZ70ePk