Remedios Varo
, Letters, Dreams and Other Writings

LETTERS, DREAMS & OTHER WRITINGS

By Remedios Varo


Translated, with an introduction, by Margaret Carson

While the reputation of Remedios Varo the Surrealist painter is now well established, Remedios Varo the writer has yet to be fully discovered. Her writings, never published during her life let alone translated into English, offer the same qualities to be found in her visual work: an engagement with mysticism and magic, a breakdown of the border between the everyday and the marvelous, a love of mischief, and an ongoing meditation on the need for (and the trauma of) escape in all its forms.

This volume brings together the painter’s collected writings, and includes an unpublished interview, letters to friends and acquaintances (as well as to people unknown), dream accounts, notes for unrealized projects, a project for a theater piece, whimsical recipes for controlled dreaming, exercises in Surrealist automatic writing, as well as prose-poem commentaries on her paintings. It also includes her longest manuscript, the pseudoscientific On Homo rodans: an absurdist study of the wheeled predecessor to Homo sapiens (the skeleton of which Varo had built out of chicken bones). Written by the invented anthropologist Hälikcio von Fuhrängschmidt, Varo utilizes eccentric Latin and a tongue-in-cheek pompous discourse to explain the origins of the first umbrella and in what ways Myths are merely corrupted Myrtles.
Remedios Varo (1908–1963) was a Spanish-born painter who entered the Surrealist circle in Paris before the German occupation forced her into exile to Mexico at the end of 1941, where she would stay until the end of her life. Her dream-infused, allegorical work combines the elements of classical training, alchemical mysticism, and fairy-tale science.

http://wakefieldpress.com/varo_dreams.html?fbclid=IwAR3IJ38UX5iJorslQHtE5SBM3dyBDZ3uvNRDSmkgtF5t4FHflTQ5jZ70ePk

Νέα έκδοση | Bring the Noise: Δεκαπέντε κείμενα για το χιπ χοπ

Φίλες, φίλοι, αγαπητά πλάσματα,

μόλις κυκλοφόρησε από το Τεφλόν και το Αρχείο 71 το βιβλίο Bring the Noise: Δεκαπέντε κείμενα για το χιπ χοπ. Πρόκειται για μια έκδοση 450 σελίδων για το χιπ χοπ, την ιστορία του, τις αισθητικές αρχές του και τους ανθρώπους του, η οποία περιλαμβάνει κείμενα και για τα τέσσερα στοιχεία (ντιτζέινγκ, εμσίινγκ, γκραφίτι, μπρέικινγκ) καθώς και δύο πολυσέλιδα ένθετα με φωτογραφίες από την εγχώρια σκηνή. Το βιβλίο απευθύνεται τόσο σε όσες και όσους ασχολούνται με το χιπ χοπ όσο και σε ανθρώπους που γνωρίζουν λίγα αλλά θα ήθελαν να μάθουν περισσότερα για την κουλτούρα αυτή.

Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου:

Όσες και όσοι συνέβαλαν στη γέννηση και στην ανάπτυξη του χιπ χοπ τη δεκαετία του ’70 ήταν νέοι άνθρωποι που ο αμερικανικός καπιταλισμός είχε πετάξει στον πάτο του κοινωνικού βαρελιού. Σε πείσμα των πολιτικών αποκλεισμού και εγκατάλειψης, επιχείρησαν μέσω της τέχνης και της παρουσίας τους στον δημόσιο χώρο να ανατιμήσουν τόσο τους εαυτούς τους όσο και συνολικά την κοινότητά τους. Η κουλτούρα τους ήταν γι’ αυτούς πρωταρχικής σημασίας, καθώς τους συνέδεε με τη φυλετική και ταξική τους ιστορία, με τους πολιτικούς αγώνες των προγόνων τους αλλά και με πολιτιστικές παραδόσεις αιώνων. Αποκλεισμένη από τις νόμιμες οδούς απόκτησης κοινωνικού κύρους και υλικού πλούτου και μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον που της υπενθύμιζε διαρκώς και σε όλους τους τόνους ότι η δημιουργικότητα, οι γνώσεις και οι ικανότητές της ήταν για πέταμα, η πολυεθνική νεολαία της Νέας Υόρκης παρήγαγε τις δικές της κοινότητες, τη δική της κουλτούρα, τα δικά της τραγούδια, τους δικούς της χορούς, τους δικούς της τρόπους διασκέδασης, το δικό της λεξιλόγιο, τους δικούς της ηθικούς κώδικες.

Απόσπασμα από το οπισθόφυλλο:

Οι ντιτζέι. Οι εμσί. Οι γραφείς. Οι μπιγκέρλ και οι μπιμπόι. Τα μπρέικ και τα σαμπλ. Οι ρίμες και τα λογοπαίγνια. Οι ταγκιές και τα μιούραλ. Το φούτγορκ και τα πάουερμουβ. Τα πικάπ. Τα μικρόφωνα. Τα σπρέι. Το τσιμέντο. Το γκέτο. Το Μπρονξ και το Κόμπτον. Οι συμμορίες με τα τζάκετ. Τα ραφτά και τα ρόκερ. Τα φαρδιά παντελόνια και τα φουσκωτά μπουφάν. Οι τσαμπουκάδες με την αστυνομία. Οι κλίκες. Το στιλ ως ανυπακοή. Τα πάρτι στη γειτονιά. Τα μπουμ-μποξ και ο οργανωμένος θόρυβος. Το μπιτμπόξ. Η αδρεναλίνη των μπατλ. Η μυσταγωγία των σάιφερ. Το φουριόζικο φριστάιλ. Η τέχνη της ομοιοκατάληκτης προσβολής. Τα σκιλζ. Η λόξα για δόξα. Τα γκάνγκστα ραπ και τα φεμινιστικά ραπ. Η θεωρία των σπασμένων τζαμιών και ο πόλεμος ενάντια στο γκραφίτι. Η δαιμονοποίηση της ραπ. Το άγριο στιλ και ο πόλεμος των στιλ. Η μορφωσκέδαση και το τρομοκρατόραμα. Οι προφήτες της οργής.

Δεκαπέντε κείμενα για το χιπ χοπ.
Δεκαπέντε κείμενα για την τέχνη του πολυεθνικού προλεταριάτου.
Δεκαπέντε κείμενα για την κουλτούρα μας.

Τεφλόν – Στο https://teflon.wordpress.com/

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημήτρη Π. Κρανιώτη στη Θεσσαλονίκη

H Εταιρεία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (ΕΛΘ) και οι εκδόσεις Κέδρος διοργανώνουν την παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής «Γραβάτα δημοσίας αιδούς» του Δημήτρη Π. Κρανιώτη, ιατρού ειδικού παθολόγου, την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2018 στις 7μ.μ. στη Στέγη της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (Δημοσθένους 4, παράλληλος της πλατείας Αριστοτέλους, Θεσσαλονίκη).
Πρόκειται για την ένατη ποιητική συλλογή του Λαρισαίου ποιητή σε Ελλάδα και εξωτερικό, με 52 ποιήματα που έγραψε την τελευταία επταετία 2010-2017.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Βαγγέλης Τασιόπουλος (ποιητής, Γεν. Γραμματέας της ΕΛΘ), Τόλης Νικηφόρου (ποιητής, πεζογράφος), Αλεξάνδρα Μπακονίκα (ποιήτρια), Σταύρος Γκιργκένης (ποιητής, δρ. φιλολογίας, μεταφραστής).
Ποιήματα της συλλογής θα διαβάσουν: η Στέλλα-Λουΐζα Κατσαμπή (ποιήτρια) και ο ίδιος ο ποιητής. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

https://www.kedros.gr/article.php?articles_id=1478
https://www.kedros.gr/product/8800/grabata-dimosias-aidoys.html
https://www.kedros.gr/author/2337/kraniwtis-dimitris.html

Ο άγνωστος Νίκος Καββαδίας

Ανέκδοτη αλληλογραφία, άγνωστες συνεντεύξεις, αθησαύριστο υλικό, μαρτυρίες, ντοκουμέντα και τεκμήρια που ήρθαν στο φως μέσα από μια πολυετή έρευνα παρουσιάζονται σε έναν τόμο που συμπληρώνει την εικόνα του αγαπημένου ποιητή

«Ο Πειραιάς είναι η κατ’ εξοχήν ανήσυχη πόλις που αντλεί από την αέναη άρυθμη κίνηση του πολύβουου λιμανιού της, την ακαταστασία των πόθων, το μικρόβιο της μετακινήσεως, την αίσθηση της ζωής – αυτό περισσότερο από όλα -, της πραγματικής ζωής, κι όχι της ζωής των σαλονιών και των κοσμοπολίτικων μυθιστορημάτων». Η παρατήρηση για τον χαρακτήρα του Πειραιά, εισαγωγή σε ένα κείμενο για τη φιλολογική κίνηση της πόλης κατά το προηγούμενο έτος που δημοσιεύθηκε στο πρωτοχρονιάτικο φύλλο του 1933 στην τοπική εφημερίδα «Νέοι Καιροί», ανήκει σε έναν 22χρονο, ο οποίος είχε ήδη προλάβει να κάνει το πρώτο του ταξίδι ως ναυτικός και προοριζόταν να ταράξει τα νερά της ποίησης την ίδια χρονιά με τη συλλογή «Μαραμπού».

Ο Νίκος Καββαδίας (1910-1975) υπήρξε μια ξεχωριστή, ιδιότυπη περίπτωση της Γενιάς του ’30: ολιγογράφος ποιητής με μόλις δύο συλλογές και ένα πεζογράφημα δημοσιευμένα στη διάρκεια της ζωής του, εκφραστής του κοσμοπολίτικου και του εξωτικού στοιχείου, ασυρματιστής που πέρασε δεκαετίες στη «λαμαρίνα», σε φορτηγά και επιβατηγά πλοία, ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο. Σαράντα τρία χρόνια μετά τον θάνατό του ο τόμος «Νίκος Καββαδίας. Ο αρμενιστής ποιητής» σε επιμέλεια του δημοσιογράφου και μελετητή Μιχάλη Γελασάκη κομίζει αθησαύριστο υλικό, συνεντεύξεις και μαρτυρίες που προσθέτουν ψηφίδες στο πορτρέτο του.

ΤΕΦΛόΝ – Ποιητικό σκεύος και όχι μόνο – Τεύχος 20 (Χειμώνας-Άνοιξη 2019)

ΘΕΜΑΤΑ

Tρανς ποιητική: Χαρχαλεύοντας (περι)γράμματα και περιφράξεις, επιχειρώντας νέα γλώσσα
Ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα στην αγγλόφωνη τρανς ποιητική, το οποίο περιλαμβάνει εξιστορήσεις αιμάτινων σκιών, πιθανότητες κρυμμένες σε σκοτεινά δωμάτια, ανείπωτα και αόρατα βιώματα, τσαλαπατημένους φθόγγους που αρθρώνονται επιτέλους. Ποιήματα για σώματα που σφυροκοπάνε και σφυροκοπιούνται, για λευκά αγόρια χρονομηχανές, για γυναίκες που είχαν το χ και έκαναν ψ το χ, για άλογα που τρώνε μπάτσους, για όλα τα ακατανόμαστα στα οποία «η Αμερική βάζει δάχτυλο στα όνειρά της/ αλλά δεν θα βρεθεί ποτέ στη θέση τους». Κείμενο: Joy Ladin, Μετάφραση κειμένου & μεταφραστικό σημείωμα: Kyoko Kishida, Μετάφραση ποιημάτων: Kyoko Kishida, Αλκιβιάδης Ζαλαβράς

Adelaide Ivánova: Το σφυρί κάτω από το μαξιλάρι
Με γλώσσα που τσακίζει κόκαλα, η Βραζιλιάνα ποιήτρια και φεμινίστρια μιλάει για τη σεξουαλική κακοποίηση και ό,τι ακολουθεί αυτής, για τη γυναικεία σεξουαλική επιθυμία και χειραφέτηση. Σε έναν πατριαρχικό κόσμο όπου «το αρσενικό αηδόνι είναι αυτό που τραγουδά», η Ιβάνοβα προτείνει έναν φεμινιστικό τρόπο ζωής και μας θυμίζει ότι το σφυρί «είναι ένα εξαιρετικό αντικείμενο/ που σε βοηθά να κοιμάσαι ήσυχη/ και να καρφώνεις πρόκες». Κείμενο: Joel Scott, Lotta Thießen, Μετάφραση κειμένου: Κωστής Αλεξανδρόπουλος, Μετάφραση ποιημάτων: Σπύρος Πρατίλας

Λίντια Ντίμκοφσκα: Χωρίς πατέρα και πατρίδα
Η ποίηση της Ντίμκοφσκα είναι βαθιά υπαρξιακή˙ με σουρεαλιστικές εικόνες και λοξές μεταφορές η Μακεδόνισσα ποιήτρια αναρωτιέται πώς είναι «να μη σου ταιριάζει πια ούτε το δέρμα, ούτε η χώρα» και να έχεις γίνει «ενοικιαστής της ίδιας σου της ύπαρξης», πώς είναι να νιώθεις «σκουπιδάκι στο μάτι του Θεού» ή να κοιτάζεις τον ίδιο σου τον τάφο, ο οποίος «περιλαμβανόταν στην τιμή του σπιτιού». Κείμενο: Jazra Khaleed, Μετάφραση: Γιώργος Μιχαηλίδης, Jazra Khaleed

Αλεξάνδρα Τσιμπούλια: Το αίμα είναι ήλιος υγρός
Η Αλεξάνδρα Τσιμπούλια δεν γράφει απλώς ποι¬ήματα, συνθέτει ολόκληρους κόσμους οι οποίοι κατοικούνται από ένα σύμπαν πλασμάτων: Κενταύρους και πουλιά του Δία, τουμπανιασμένους αρουραίους που έχουν μεταμορφωθεί σε ασημί βρύα, πουλιά που σχηματίζουν αστέρια και θαλάσσια όντα, αγόρια με ακονισμένες μύτες. Πριν ακόμα κλείσει τα τριάντα της χρόνια, η Ρωσίδα ποιήτρια έχει τραβήξει την προσοχή της ρωσικής αβανγκάρντ ποιητικής σκηνής με το πρωτότυπο, αιχμηρό της στιλ. Κείμενο: Jennifer Lobaugh, Μετάφραση: Peter Constantine

Charles Pennequin: Στο μέσα του έξω του μέσα
«Θέλουμε τη ζωή. Θέλουμε να αναπνεύσουμε. Κι αν η λογοτεχνία μάς εμποδίσει, θα την ψάξουμε αλλιώς», διακηρύσσει ο Charles Pennequin, το τρομερό παιδί της γαλλόφωνης λογοτεχνίας, ο οποίος εδώ και δύο δεκαετίες με την ιδιόμορφη, δηκτική γραφή του και το μαύρο χιούμορ του χλευάζει τον μικροαστισμό και τον συντηρητισμό της γαλλικής κοινωνίας, ισχυρίζεται ότι «ο άνθρωπος είναι πέρα για πέρα τρύπιος/ το καθετί εντός του είναι μια τρύπα». Ανθολόγηση-Κείμενο: Tomas Sidoli, Μετάφραση κειμένου: Κωστής Αλεξανδρόπουλος, Μετάφραση ποιημάτων: Ελένη Γιώτη

Ποιήματα: Κατερίνα Αγυιώτη, Γιώργος Γέργος, Ράνια Καραχάλιου, Άγγελος κυρίου, Λυδία Μηλίγκου & Αντιγόνη Τσαγκαροπούλου, Γλυκερία Μπασδέκη, Λουκία Μπατσή, Πούθλε, Qooonn, Τάσος [ΜήνυμαL] Σταυρουλάκης, Τάσος Τζωρτζάτος, Γιώργος Τσιόγγας, Φρειδερίκος, Νικόλαος Χόιπελ, Ωμέγα

Εξώφυλλο & εικονογραφήσεις: MUSKA

Κοπιάστε στα:
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμαδών [με κουτί ενίσχυσης]
Bibliotheque, πλατεία Εξαρχείων [με κουτί ενίσχυσης]
Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18 [με κουτί ενίσχυσης]
Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22 [με κουτί ενίσχυσης]
Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28 [με κουτί ενίσχυσης]
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Καλλιδρομίου 30 [με κουτί ενίσχυσης]
Κατάληψη κτήματος Πραπόπουλου, Προφήτη Ηλία 49 [με κουτί ενίσχυσης]
Κ*ΒΟΞ, Αραχώβης & Θεμιστοκλέους [με κουτί ενίσχυσης]
Beaver Cooperativa, Βασιλείου του Μεγάλου 46A [με κουτί ενίσχυσης]
Μικρό Καφέ, Αραχώβης 38 [με κουτί ενίσχυσης]
Λοκομοτίβα Βιβλιοκαφέ, Μπόταση 7 [με κουτί ενίσχυσης]
Βιβλιοκαφέ Vertigo, Σολωμού 23 και Μπόταση 8 [με κουτί ενίσχυσης]
Κατάληψη Παπουτσάδικο, Δαβάκη 20 [με κουτί ενίσχυσης]
Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, Ζωοδόχου Πηγής 95 [με κουτί ενίσχυσης]
Άστορ, Σταδίου 28
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας
Βιβλιοπωλείο Λεμόνι, Ηρακλειδών 22
Βιβλιοπωλείο Πλειάδες, Σπύρου Μερκούρη 62
Βιβλιοπωλείο Μωβ Σκίουρος, Πλατεία Καρύτση 3

Διανέμεται δωρεάν
Τα σημεία διανομής εκτός Αθηνών θα ανακοινωθούν σύντομα στο http://teflon.wordpress.com