Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, στο χάραμα του στίχου

μας φάγανε οι λύκοι
φιλαράκι
κι απ’ όλες τις γελοίες
αβρότητες
μας έμεινε μονάχα
ένας στίχος παυσίπονος
για τις δύσκολες ώρες

*

στο χάραμα του στίχου
αναβοσβήνει μια μνήμη
μόλις χθεσινή
που φοβάται
καθώς όλο και λιγοστεύει

*

…και καθώς ο δρόμος
ανοίγεται μπροστά του
όλο πισωπατά
ο ποιητής
προς τη ζεστή μήτρα
της αρχικής του έμπνευσης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s