Joaquin Giannuzzi, Δύο ποιήματα

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ

Κάποιος πέθανε στην άλλη πλευρά του τοίχου.
Κάθε λίγο μια φωνή εγκλωβισμένη σε λυγμούς.
Είμαι ο πλησιέστερος γείτονας κι αισθάνομαι
υπεύθυνος’ οι τύψεις
βρίσκουνε πάντοτε μια ευκαιρία.
Στο υπόλοιπο κτίριο
κανένας δεν φαίνεται ενήμερος. Κουβεντιάζουν,
γελούν, ανοίγουν τηλεοράσεις, καταβροχθίζουν
μεγάλες ποσότητες κρέατος. Αν γνώριζαν
τι συνέβη εκεί κοντά, δε θα ήταν αρκετή ούτε
η σκέψη του θανάτου
να διαταράξει τους ρυθμούς της πολυκατοικίας.
Θα αγνούσαν τον νεκρό
και θα είχαν τους λόγους τους’

Στο κάτω κάτω, κανείς δεν πεθαίνει περισσότερο από τον άλλον.

*

ΧΩΡΙΣ ΣΙΝΙΑΛΑ

Πεντακόσια διαμερίσματα έχει τούτο το κτίριο.
Δεν γνωρίζω ποιος ζει στην άλλη μεριά του τοίχου.
Κάποιες φορές ακροάζομαι το θόρυβο, όπως ένας γιατρός
το στήθος ενός αρρώστου.
Υπάρχει μια βουή ωκεανού,
παράξενα και σπλαχνικά μηνύματα
που δεν δύναμαι να αποκωδικοποιήσω. Σε κάποιο μέρος
του τσιμεντόλιθου το νερό κελαρύζει
όπως στα σωθικά ενός ανθρώπου. Συγκεχυμένες
φωνές που ατονούν χωρίς συνέχεια,
ξεμακραίνουν και γυρνούν σε μια κοφτή κραυγή.
Αιχμάλωτοι που αγνοούνται,
καταδικασμένοι σε μια ζωή που ωριμάζει σε δέσμια
συναισθήματα. Κάποιος χτυπά συνθηματικά
έναν τοίχο αλλά τον κωδικό γνωρίζει μόνο ο ίδιος.
Δεν υπάρχουν σινιάλα μεταξύ μας.

*Από το βιβλίο “Χοακίν Χιανούτσι – Ποιήματα”, εκδ. Θράκα, 2014.
**Μετάφραση: Στάθης Ιντζές.

One response to “Joaquin Giannuzzi, Δύο ποιήματα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s