Θανάσης Πάνου, Δύο ποιήματα

HALLELUJAH (Ματωμένη Πανσέληνος)

Είμαι νυχτερίδα απόψε.
Ομορφιά είναι η ματωμένη πανσέληνος,
είμαι σκαθάρι που τρέφεται με τη σήψη των φύλ-
λων και των άνθεων,
είμαι πόρνη μιας βασιλικής αυλής που οργιάζει
πάνω σε σκελετούς,
πόρνη στο μπουρδέλο που αναμένει καυλωμένη
την ανάσα του Charles Bukowski,
είμαι σπυρί στο πρόσωπο του Μόρρισον είμαι η
ομορφιά της ασχήμιας
είμαι όλα, είμαι εσύ, όμορφε ιππότη με την τρύπια
κάλτσα.

*

ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΦΡΟΝ

Υπάρχουν τόσα που επιπλέουν και συμπίπτουν.
Ένα κύμα γεμάτο σκουπίδια η δημοκρατία και η
επανάσταση,
η Ελένη και η Μαρία Αντουανέτα, ο Ροβεσπιέρος
και οι Άθεοι,
οι Γιρονδίνοι και οι εκάστοτε μετριοπαθείς,
οι προφητείες του Νοστράδαμου και του Ησαΐα
και μέσα στο μπλε της θάλασσας,
στο άσπρο των αφρών της ασφόδελο,
οι Ιακωβίνοι πιο κόκκινοι από τους κόκκινους,
και η λαιμητόμος να ανεβοκατεβαίνει
με το μονότονο με χρηματοδότηση γδούπο,
που τόσο το αίμα τον όχλο συνεπαίρνει.

Και τώρα, στων γηρατειών την κλίνη
μιας Καλυψώς τα πύρινα φιλιά
μιας Κίρκης την πυρωμένη αγκάλη
και τα νάζια της μικρούλας Βαγγελιώς
σκέπτεται μονάχα,
κι ολούθε δάκρυα νοσταλγούν.

*Από τη συλλογή “Ο φάλτσος κότσυφας”, εκδ. Εξιτήριον.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s