Ζωή Καραπατάκη, Τρία ποιήματα

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

Να με περιμένεις
όπως το Σαββατόβραδο
περιμένει την Κυριακή
ήσυχα και με σιγουριά

Γιατί θα έρθω

*

ΔΡΟΣΕΡΟ

Για το ταξίδι λέω
και σε θάλασσα
με το κύμα και τον παφλάζοντα ήχο του
στα πλευρά του πλοίου
με τη γεύση του νερού και του βαποριού στη γλώσσα
με το αλάτι να τρυπώνει παντού
και κυρίως στη σκέψη
και να ‘μαι πάλι
για μια άλλη αποβίβαση
λάμπουσα

*

ΑΤΙΤΛΟ

Πληγώνει τα μάτια
το άσπρο του ασβέστη
με τον ήλιο κατάσαρκα

Μα
το άσπρο
στον τοίχο του ξωκκλησιού
σημάδι ζωής είναι
και πολύ ανθρώπινο μάλιστα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s