Ιωάννης Αναστασίου (1968-2022), Ο βασιλιάς

Στο ίδιο δωμάτιο που κατασκευάζαμε τις ηλιαχτίδες
με την μικρή Ελένη και τρίβαμε τις μύτες μας σαν Εσκιμώοι
έμελλε να χριστώ ο παράφρων βασιλιάς.
Διοικούσα τα έντομα του κήπου μου με άκρατη ευγένεια.
Ήμουν θαρραλέος στον πόλεμο με τις πεταλούδες
κι ένα μικρό γατί το παρασημοφόρησα
για τις υπηρεσίες του στην μεγαλειότητά μου.
Εκεί με βρήκαν ελέω Θεού οι νοσοκόμοι τον κατάδικο.
Και έκτισα ποινή σε ξένη χώρα έξι έτη.
Έπειτα το πήρα απόφαση.
Στους ανθρώπους δεν πρέπει να λες όλη την αλήθεια.
Έγινα πάλι βασιλιάς αλλά τώρα διοικούσα στα κρυφά.
Τον υπόλοιπο καιρό διάβαζα εφημερίδα
και μιλούσα για γήπεδο. Πήγαινα κινηματογράφο.
Παρασημοφόρησα πάλι το γατί
αλλά η τελετή ήταν ολωσδιόλου μυστική.
Και ο πόλεμος με τις πεταλούδες γινόταν υπόγεια.
Μου πήρε τρία χρόνια να καταλάβω
πως δεν είμαι βασιλιάς.
Σταμάτησα να διαβάζω εφημερίδα
και να πηγαίνω κινηματογράφο.
Έκανα μεγάλες βόλτες στην εξοχή
κι από όπου περνούσα με δείχναν: ο τρελός!
Όταν ήρθαν οι νοσοκόμοι τους μίλησα λογικά,
τους είπα για τον καιρό
και τον μεγάλο αγώνα της Κυριακής.
Έτσι γλίτωσα τις φασαρίες.
Πέρασα τρία χρόνια κάνοντας βόλτες στην εξοχή.
Τον τέταρτο πέθανα.
Κι ήρθαν όλα τα έντομα στην κηδεία μου συντετριμμένα
κι οι πεταλούδες ακόμη κάναν ειρήνη.
Το γατί νιαούριζε σπαρακτικά όλη την νύχτα.
Κι οι άλλοι είπαν: Έφυγε όπως του άξιζε. Ένας τρελός!
Και μόνο εγώ ήξερα πως έφυγα σα βασιλιάς.

Από τη συλλογή «Ο βασιλιάς», εκδ. Οσελότος, Φεβρουάριος 2022.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s