Λεωνίδας Καζάσης, Δύο ποιήματα

ΑΠΟΠΟΜΠΗ

Απ΄ τα δεσμά αποτίναξη
την μόνωση λαξεύει, το δέρμα ματώνοντας
ενώ ο νους, γλαφυρά, φενάκες αποφαίνεται.
Μνήμες καλούν προσδοκίες που βεβαιότητες έγιναν,
στην προσδοκία την πλάτη γυρνώντας.

*

ΔΙΟΠΤΡΑ

Ο γλύφανος των χειμασμών τα μάτια σου πραϋνει!
Γλυκασμοί πρωτόφαντοι τα βλέφαρά σου σμίγουν,
όταν το βλέμμα σου μυούν σε αρμονία εξώκοσμη
κι η θέλξη που σε ακολουθεί δεν είναι η θέλξη ετούτη.
Τερπνά αδιάφορη! Απόκοσμα τερπνή!
Γλυκοφεγγοβολείς! Δώρα της γλυφής!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s