Ρω Νικολάου, ’Ολα θα τ’ αγαπήσει ο καιρός

Photo is by David Peat. An Eye on the Street (Comforting Arm), Glasgow 1968

Στο βάθρο ανέβηκε
κι επωάζει τις φράσεις του

αίμα δεν τρέχει
μόνο γυάλινες, χρωματιστές χάντρες

κλείνει τ’ αφτιά του ο αέρας
κλείνει τ΄αφτιά της η νεραντζιά
κλείνει τ’ αφτιά της η βροχούλα

απλώνουν το χέρι οι ιθαγενείς
με τ’ άλλο προσφέρουν
τα χρυσά τους νομίσματα
κλεμμένα απ’ την καλή τους ώρα

ένα τραυλό παιδί κλωτσάει
την πέτρα της γλώσσας του:
“η έρημος που μας ενώνει
η έρημος που μας χωριζει
η έρημος που μας καταπίνει”

One response to “Ρω Νικολάου, ’Ολα θα τ’ αγαπήσει ο καιρός

  1. Συμβολισμός με έντονη την παρουσία του κριτικού στοιχείου. Από την αρχή έως το τέλος του ποιήματος ο αναγνώστης παρίσταται – παρατηρώντας – σε ένα ξέφρενο λαμνοκόπι, το οποίο τον αποσπά, με εικόνες που συγκλονίζουν, την αισθαντικότητα
    της κριτικής συνείδησης εγείροντας.

    – Η πέτρα της γλώσσας –

    Βαρύτητα – εμβρίθεια , ευπροσηγορία που δύναται ο λόγος – νόηση να αναπτύξει ενώνοντάς μας.

    – Η πέτρα της γλώσσας –

    Εχθρική – αδηφάγα έρημος που μας χωρίζει , αφανίζοντάς μας.

    Υ.Γ. Από τα πιο δυνατά ποιήματα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s