Δημήτρης Γλυφός, ποιήματα

το

γίνε
σαν ποτέ
δική μου

το πλήρωσαν
όσοι δεν έζησαν στο σώμα τους
το τρέμουλο ενός ρήματος πριν την καληνύχτα

σ’ αγαπώ

αυτή η εξορία
όλων των κτητικών αντωνυμιών

είναι ήσυχα
τόσο ήσυχα
ούτε η νύχτα ακούγεται
που πέφτει

σε κάθε λέξη που ψιθύρισα
από την αρχή ώς το τέλος εκείνης της νύχτας
της κάθε
της μιας
οι τόνοι χαράχτηκαν κάθετα στα ζυγωματικά σου
αστέρια σε ελεύθερη πτώση
πνιγμός
και οι καταλήξεις ακούμπησαν ελαφρά στον λαιμό σου
αχνόβροχο

από τότε
δεν μετριέμαι σε μέρες
σε νύχτες μετριέμαι
και μόνο σε όσες
άφησαν ένα μικρό στεναγμό
αυτόν που σου προσάπτω
αυτόν που ξέρει πως δεν θα δημιουργήσει τον κόσμο
αλλά ξέρει πως θα τον τον διαλύσει
μεμιάς

αναπνέω
απαρηγόρητα

*Από τη συλλογή “Υπήρξαμε”, Εκδόσεις Σμίλη, Οκτώβριος 2021.

One response to “Δημήτρης Γλυφός, ποιήματα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s