Γιώργος Βέης, Δύο ποιήματα

ΧΩΡΙΣ ΔΟΞΑ

Στους αστραγάλους της μέρας
φαίνεται καθαρά πια η υπογραφή του κακού
δέσμιοι της κάθε ώρας, σκλάβοι της νύχτας
δεμένοι στα κάγκελα του κρεβατιού
μια φυλακή, μια απειλή εκεί έξω
ένας μίμος του θανάτου είναι
κι όλα μαζί πάντα σ’ ένα βλέμμα ασθενείας
χωρίς να έχεις κάπου ν’ ακουμπήσεις
αποκλεισμένοι μέσα στο όνειρο του τίποτα
άλλοι τον είπανε φθόνο, φαρμάκι του αέρα
αυτόν τον ασταμάτητο ρόχθο
αλλά ποια πόρτα άραγε
από το πρωί της οργής
ως το σκοτάδι της ερημιάς να ’ναι ανοικτή
να μας περιμένει άδολα
ένα κοτσύφι μόνο, κτυπημένο ύπουλα
αίματα γεμάτο, στον ύπνο μας
κάθε τόσο μας γνέφει
ποιο παράθυρο άραγε
να μένει ακόμη ορθάνοικτο στον κόσμο
μα δεν είναι ερώτηση τώρα αυτή για μας
μόνο δηλητήριο, ναι
μόνο δηλητήριο είναι
διότι έτσι αναπνέουμε τον εχθρό.
Γύρισες ξανά πλευρό κι είδες
την Παρασκευή θυσία
το Σάββατο λάφυρο του δαίμονα.

*

ΕΛΕΥΣΙΝΑ

Μόνο αυτή απέμεινε
να ψάχνει το κλαδί της
η μέλισσα, η απόδειξη του θάρρους
αλλά κάποτε εδώ ήταν μια λέξη
θα τη θυμηθώ, θα τη θυμηθώ
ναι, ένας ολόκληρος κόσμος
απλωνόταν ως πέρα στη θάλασσα
τώρα ένας απόκληρος ουρανός
στάχτη στα μάτια
να τα σφραγίσει για πάντα θέλει
κι οι ίριδες λεηλασίες και καπνοί
μόνο αυτή η μέλισσα απέμεινε
να με ψάχνει
ως πότε.

*Tα ποιήματα δημοσιεύτηκαν αρχικά στο Περί Ου https://www.periou.gr/ αλλά εμείς τα πήραμε από εδώ: https://diastixo.gr/logotexnikakeimena/poihsh/18046-leilasies-kai-kapnoi


**Η φωτογραφία της ανάρτησης δημοσιεύτηκε επίσης στο Περί Ου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s