Ιωάννα Διαμαντοπούλου, Δύο ποιήματα

Artwork: Dora Maar

ΑΝΩΦΕΛΗΣ ΔΙΗΓΗΣΗ

Έλα πιό κοντά μου λεκτικά
χωρίς να κοπείς στο ξύρισμα
κοίτα τις κατακόμβες κάτω από τα μαξιλάρια
κοίτα τα σημάδια από καρφιά στα άκρα μου
κάποτε με σταύρωσαν και με ξέχασαν εκεί
μα το συνήθισα καλά είναι κι έτσι
βλέπω τον κόσμο με άλλο μάτι
το βλέμμα μου πότε χάνεται
και πότε επανέρχεται θεϊκός
τα σημάδια δείχνουν πια τα όριά μου
από το εσωτερικό της αριστερής παλάμης ξεκινώ
την πορεία μου και εκτείνομαι μέχρι τις διηγήσεις των
παραμυθιών μου.
οι λέξεις αποφεύγουν να πουν την ιστορία μου
και οι άνεμοι αποφεύγουν να φυσήξουν το κουφάρι μου
παρά κάτω, οι μικρές μου λυπημένες διηγήσεις είναι σαν
υποσχέσεις γάμου στη νύχτα. Που πάντα αθετώ.

*

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΑΡΑΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Τη γυναίκα με το μαραμένο τώρα πρόσωπο
τη συναντώ χρόνια στο δρόμο για τη δουλειά
παλιότερα έσερνε από το χέρι δυο μικρά παιδιά
που εν τω μεταξύ μεγάλωσαν
και τής τα πήρε η ζωή μεσ’ απ’ τα χέρια
τώρα σέρνει τα βήματά της
και μπαίνει στα όνειρά μου
ανοίγοντας τις πόρτες διάπλατα
με αυτό το λυπημένο βλέμμα
και εκεί τής γνωρίζω την πρώτη μου αγάπη
που τυχαία ονειρεύτηκα
και φεύγουν μαζί
κρεμώντας ένα αχ στην πραγματικότητα
πορεύονται αμίλητοι την αυγή

*Από τη συλλογή “Διάδοχος χρόνος”, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2021.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s