Μαρία Γερογιάννη, Πέντε ποιήματα

ΕΠΙΦΩΝΗΜΑ

Άει, θάλασσά μου
Πρασίνισε η γαλήνη σου
Άφρισε το κορμί σου
Δεν σ’ άντεξαν τα βράχια σου

ΕΠΤΑΣΦΡΑΓΙΣΤΟ

Και στο φεγγάρι
μην το πεις.
Στη γέμωση
γεμίζει μυστικά
Στη λίγωση
τ’ αδειάζει

ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΜΗΝΥΜΑ

Κίτρινα φύλλα
στο χώμα.

Προλαβαίνεις

ΣΤΗ ΖΩΗ

Την εράσμιά σου όψη
πλειστάκις απαρνήθηκες Ζωή
μέθη σκληρή
Όμως
είσαι η Φορναρίνα του Ραφαήλ
Χρωματισμοί
Εις τους αιώνες…

ΠΑΡΑΠΟΝΙΑΡΙΚΟ

Άχ! Παραπονιάρικο μικρό μου
Έγινες η πιο σκληρή βασίλισσα του κάμπου
Έβγαλαν φτερά και άνθη

Σού ΄φυγαν

*Από τη συλλογή “Οι κούκλες σου δεν είχαν ψυχή”, Εκδόσεις “Περισπωμένη”, 2021.

One response to “Μαρία Γερογιάννη, Πέντε ποιήματα

  1. Η Λιτότης, η Αυτάρκεια εύφορες πάντα καρποφόρες ! την ομορφιά σαγηνεύουν.
    Απεικονίσεων χρώματα έντονα, με λέξεις ρυθμικά αρμοσμένες αντιλαλούν!
    Λεβεντιά ξεχύνεται από τούτο το τραγούδι το γυναίκειο !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s