ένα έτσι, Δεν υπάρχει μέτρο για την νύχτα

Δεν υπάρχει μέτρο για την νύχτα
που φεύγει,
μακριά από τους νεκρούς της
κι όσους είναι έτοιμοι
να μαρτυρήσουν την αλήθεια.

Ενάρετα σκουλήκια μας
καταδιώκουν
πέρα και πάντα
μες από τον τάφο
που με τόση αφέλεια χτίσαμε.
Γλείφουν την όσμωση
των ονείρων μας
με το απόλυτο κενό
και επιστρέφουν σήψη.

Όλοι υπολογίζουν
το περιθώριο του σφάλματος
για μια πτήση
από το μέτωπο
ως τα χείλια σου.
Κάθε προσευχή
φέρνει το γόνατο
ίσαμε το στέρνο.

Αρκούσε απλά
να κλείσω τα μάτια
αλλά είχα μια αγάπη
να σταυρώνει
τον ήλιο
το τέρας
και την σιωπή
σε ίσες αποστάσεις
οπότε κι έπρεπε
να θυσιαστώ.

Θεέ που μου αναλογείς
στον πόνο και την συγχώρεση
μάθε τον να με λησμονεί
όπως η ευτυχία του θα ορίσει.

Κι ας τρέμω για το μερίδιο
αυτού και μόνο του ποιήματος.

*Το ποίημα αναδημοσιεύεται από εδώ: https://enaetsi.wordpress.com/2022/01/04/5982/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s