Nikanor Parra, Ιεροτελεστίες

Κάθε φορά που επιστρέφω
από ένα μακρινό ταξίδι
Το πρώτο που κάνω
Είναι να ρωτήοω για κείνους που πέθαναν.
Όλοι οι άνθρωποι είναι ήρωες
Από το απλό γεγονός του ότι πεθαίνουν
Κι οι ήρωες είναι οι δάσκαλοί μας.

Κι ύστερα
για τους λαβωμένους.

Μόνο μετά
ποτέ πριν κάνω
Αυτό το μικρό τρισάγιο στους νεκρούς
Αισθάνομαι πως έχω δικαίωμα στη ζωή.
Κλείνω τα μάτια για να δω καλύτερα
Και τραγουδάω με κακία
Ένα παλιό τραγούδι της αρχής του αιώνα.

*Από το βιβλίο “Νικανόρ Πάρρα, Ποιήματα και Αντιποιήματα”, εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 2002. Μετάφραση: Ρήγας Καππάτος.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s