• ενώ κρατάμε στο μυαλό•
Ότι ο Μπέρρυμαν
Πηδώντας από μια γέφυρα•
Βούτηξε στα παγωμένα νερά
[Και κομματιάστηκε]
Στα βράχια τού Μισσισιπή• ή ότι ο Χεμ
Άδειασε στον τοίχο του•
Όλες τις σκέψεις• που τον βάραιναν•
Κάποιο πρωί στο Κέτσαμ• να γίνουμε
Λέω πως θα μπορούσαμε•
Η αιχμή στο καρφωμένο δόρυ•
Που την ακόνισαν• όνειρα• και όνειρα•
Ο λόγος που πρέπει
Να διαταραχθεί η κοινή ησυχία
Των πολιτών•
Που κοιμούνται εν ειρήνη• το σφυρί
Που γυρεύει να σπάσει
Τους παγετώνες στα βουνά• το
Δίχτυ που άνετα θα χωρούσε
Όλο το μάννα τ’ ουρανού• στην έρημο•
Ο άδειος κάλυκας
Που θα γεμίσει μια νύχτα•
Με λόγια εκρηκτικά•
Αλλάζοντας για πάντα•
Τη ροή• τού ποταμού• τής ιστορίας• τού κόσμου•
Όπως λ.χ. με την εφεύρεση
Τής πυρίτιδας• τού αστρόπλοιου•
Τής μηχανής τού χρόνου•
Τής τηλεμεταφοράς•
Που διακτινίζει την ύλη
Χιλιάδες παρσέκ μακριά• η φωλιά
Που τραντάζει των πουλιών
Το δέντρο στα τραγούδια•
Το κέλυφος τού τζίτζικα που δεν ξεχνά•
Στην καρδιά μέσα τού χειμώνα•
Το καλοκαίρι• τα δάχτυλα
Που δε δείχνουν το φταίχτη• αλλά
Μόνο τα λάθη• μήπως και γίνει
Μια καινούργια αρχή• αύριο• κι εμείς•
Να είμαστε εσείς•
Που βγάλατε γλώσσα μεγάλη
Στο δεινό θηρίο•
Χτυπώντας κρόταλα• κύμβαλα• και σείστρα•
Μέχρι το πιο μακρινό
Νεφέλωμα τού γαλαξία•
Όπως κάνουν εξάλλου
Οι μικροί ήρωες μιας γειτονιάς•
Εκεί ψηλά στ’ αστέρια•
Με θυμό παιδικό
Που εκπυρσοκροτεί σε χρώματα•
Για ν’ αφήσει ξαφνικά στον τόπο
Τα κοράκια τού Βαν Γκοχ• νεκρά•
Σ’ ένα χωράφι από στάχυα•
Εδώ κάτω•