Ελίνα Αφεντάκη, Καλλιθέα

Henri de Toulouse-Lautrec, Η μητέρα του καλλιτέχνη (1883)

Είχαμε πιεί…

Σούρουπο σ’ ένα καφενείο “της κακιάς ώρας”
-όπως θα το ‘ λέγαν κάποιοι.
Μιλούσαμε.
Κουβέντες…κουβέντες…

“η μάνα σου που ‘ φύγε νωρίς,
τα μαθηματικά που μισούσες,
εγώ…που ήρθα αργά στη ζωή σου”

Κι όλο βράδιαζε…

Πέρασε ένα κορίτσι από μπροστά μας.
Νέο… ανάλαφρο.
Πέρασε μια γάτα
βαριά… ετοιμόγεννη.

Κι ήμασταν και μεις.
Ξυλόγλυπτα περιστέρια σε λαϊκό άμβωνα.

Να ταΐζει ο ένας του άλλου το στόμα αλκοολούχα φιλιά.

Με το τίποτα χορτάτοι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s