Νίκος Σφαμένος, Τρία ποιήματα

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΝΥΧΤΑ

Απόψε δεν έχει αστέρια
μισόγυμνες γυναίκες θα
με κοιτάνε απ’τα παράθυρα
και κάτω στο γιαλό
θα φεύγουν τα τελευταία
ζευγάρια .
Είδα πολύ λίγα
έμαθα ακόμη λιγότερα
μη με κοιτάζεις έτσι.
Ο νυχτερινός αγέρας
μου φέρνει πολύ λίγα
πράγματα στο νου
και τα σύννεφα
ακόμη λιγότερα .
Τρομάζω.
Τα στάχυα ανεμίζουν
προαναγγέλουν πολύ λίγα
ενώ στα σπίτια
ένα ένα
τα φώτα σβήνουν.

11/6/05
Μούδρος

ΑΓΑΠΗ

Σωριάζεται σε φθαρμένα πατώματα
τινάζεται σε βρώμικους τοίχους
απλώνει τα χέρια του σε θολές οπτασίες.
Καθώς εκείνη η σκύλα
στέκεται σε μια γωνιά
και του τρίζει τα δόντια.

ΑΥΤΟΙ

Ανάψανε τις έγχρωμες οθόνες
νεκρά χαμόγελα
κρύα πανηγύρια
αναλώθηκαν σε καταστήματα
με πολύχρωμα λαμπιόνια
τα βράδια όλοι τους γράφανε
καθημερινές
αργίες
μεγάλοι έρωτες
ξακουστές εταιρείες
δείπνα
διακοπές
…μα να θυμάσαι εκείνους
που ονειρευόταν στα χέρια
της τρέλας
που αγωνιούσαν
σε μικρές κάμαρες
που ναυάγησαν παρέα με
ζεστές οπτασίες
παραμιλώντας
χαμογελώντας
γράφοντας
εκείνους να θυμάσαι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s