Γκλόρια Γκέρβιτς, Από τις “Μεταναστεύσεις. Ποίημα 1976-2020”

“[…]
και η μητέρα μου φοβάται περισσότερο από μένα
και είναι πιο ορφανή από μένα
κι εγώ κουβαλάω τον φόβο της
και κάνω ό,τι μου ζητήσει
και γίνομαι ό,τι μου ζητήσει
και οι απαγορεύσεις ισχύουν
και οι τιμωρίες ισχύουν
και είναι εκεί που κατοικώ
εκεί βρίσκω καταφύγιο
εκεί βρίσκω γαλήνη
εκεί σ’ εκείνο το κενό σ’ εκείνη τη στέρηση
σ’ εκείνη την τρύπα εκεί

*

και ανθίζουν ρόδα
ρόδα σαν αρτηρίες
ρόδα που ματώνουν
έχω λαβωθεί μαμά
εσύ με λάβωσες μαμά
εσύ με λεηλάτησες μαμά
εσύ με κατέστρεψες μαμά
άσε με να φύγω από σένα
άσε με να φύγω

*

και από ποια μητέρα δραπετεύω;
και ποια μητέρα δραπετεύει από μένα;
ευτυχισμένος είναι εκείνος που δραπετεύει απ’ τη μητέρα του
είπε ο Λεζάμα Λίμα
κι εγώ από ποιον δραπετεύω αν κουβαλάω μέσα μου τη μήτρα
από ποιον αν δεν μπορώ να φύγω απ’ αυτή τη μήτρα
δεν μπορώ να φύγω κι η μητέρα μου
είναι ψυχρή και είναι τελειωμένη
κι εγώ εκεί πεινασμένη για την πείνα της
εκεί μέσα σ’ εκείνη τη μητέρα που είχα
εκεί μέσα σ’ εκείνη τη μητέρα που μ’ έπλασε
καταβροχθίζουμε η μία την άλλη
και δεν χορταίνουμε
και η μητέρα επίσης είμαι εγώ
[…]”

*“Μεταναστεύσεις. Ποίημα 1976-2020”, Εκδόσεις BookLab. Μετάφραση: Λούνα Σιμάτου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s