Θεοδώρα Βαγιώτη, Δύο ποιήματα σε ένα

Photo: Katia Chauseva

Φιλότης

Σαν νερό

κυλούν

οι λέξεις

στις χούφτες μου

εκ γενετής,

δραγμός∙

ποτέ δεν έχασα

το αντανακλαστικό

της ποίησης

και

Νείκος

Χωράει η σκέψη μου

μέσα στα κρυμμένα μάτια

σπέρνει κι ανθίζει με μιας

στο ποτήρι μου η ανγκοστούρα

χίλιες ιστορίες

για το στήθος της λεγάμενης

που πνίγηκε στον στενό κορσέ της

δέκα σταυρωτά μπρος

και πίσω∙

η απογύμνωση κι αυτή σταυροβελονιά

όσο εκείνος κλέβει στιχάκια

βγαλμένα από τη νυχτερινή λίμπιντο

σημειώνοντας στα χάρτινα σουβέρ

λύρες ολόχρυσες σκαλισμένες με νυχτέρια

ιτιές να κλαίνε πιο περήφανες

και από τις λουλουδιασμένες

πάνω σε νεραϊδόπληκτες πηγές

κι όλο τον κόσμο της

ζωγραφιά που τρέλανε τον άτυχο

τον σερβιτόρο

όταν τον ξεμονάχιασε στην άδεια αποθήκη

/λιμασμένη καρδιά

από ατόφιο ρούμι

που ερωτεύτηκε αγαπώντας τάχα

και παρίστανε τη

νυχτόβια πεταλούδα

σε λίγο στα χέρια μου πεθαίνει

βιβλίο καμένο στη φωτιά

του κόσμου

κι όμως καμαρώνω

One response to “Θεοδώρα Βαγιώτη, Δύο ποιήματα σε ένα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s