Ζωή Καραπατάκη, Ένα ήσυχο απόγευμα

Η ζωή φοράει βελουτέ παντελόνια
e . e . cummings

Τα φλυτζανάκια του καφέ στέκονται δύο δύο
πάνω στο μεταλλικό τραπεζάκι του καφενείου
Στέκονται στη θέση τους σαν βαριεστημένα
ενώ μόνη η άχνα του ζεστού ροφήματος
δείχνει λίγη ζωντάνια
προτού οι αδύναμοι υδρατμοί του διαλυθούν
μέσα στην φθινοπωρινή δροσιά

Μετά τίποτα παρά
η επαρχιακή ησυχία με τις αδιευκρίνιστες προσμονές
όλων μας να χοροστατούν
Συμφωνούμε όμως μεταξύ μας ότι πρόκειται
για ένα πολύ ήσυχο απόγευμα
που λες ότι είναι αδύνατον να γίνει οτιδήποτε

Ρουφάμε λοιπόν με μικρές γουλιές
την εφικτή αυτή ευχαρίστηση
αλλιώς η απόγνωση θερίζει
Σάμπως και να παρηγορούμε προσώρας
έτσι σχεδόν βουβά χωρίς πολλές κουβέντες
τα εναπομείναντα όνειρα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s