Ελένη Νανοπούλου, Attacks

Έτσι που πετούσε
έβγαινε όλη η υγρασία
πιο αγνώριμη όσο ποτέ
κι ύστερα θέλεις δεν θέλεις
κάτι σαν καύτρα
άρχισαν οι επιθέσεις
ένα πηγαινέλα ο τόπος
Να της μιλάς της νύχτας
δεν ξέρει από πυρετούς
και οδοφράγματα
καμία γλώσσα
δεν είναι έτοιμη
για όλα
η παιδική μας ηλικία
μας περικυκλώνει
όπως ένας βουβός αποχαιρετισμός
οι επιθέσεις
κι ο λευκός καπνός τους
άσπρισα και εγώ
κι ούτε μια οδομαχία δεν έζησα
ο δικός μου άγιος
έφυγε νωρίς
λιανίστηκα
Ω!! Βιγκό
Βιγκό!!

*Από τη συλλογή “Άφιλτρα”, Εκδόσεις Bibliotheque, 2021.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s