Αγγελής Μαριανός, Τρία ποιήματα

χόρτα

Σε φωτεινό χωράφι ξάπλωσε
πρόθυμη λύγισε η χλόη
αψίδες οι μνήμες, υγρές ζελατίνες.

Μικρό παιδί καμάρωνε φωλιές
και δήλωνε: “Μηχανικός σπουργιτιών”.
Χόρτα και λάσπη ο κόσμος.

*

σιωπητήριο

Όποιος κι είναι εδώ ξεχωριστός
ας κάνει ένα βήμα πίσω – συρτά πιο πίσω-
κι ας αντικρύσει απ’ άλλη θέση, διάφανη
τους θαραλέους του απάνω κόσμου.

*

εγερτήριο

Κάθε πρωί το εκτελεστικό
ετοιμάζουνε απόσπασμα,
μα μετανιώνουν, πίσω μας γυρίζουν.
Συγκρατούμενοι
δεχόμαστε δολοφονίες νέων
δίχως καθρέπτη και σκοινί
δίχως παράθυρα
δίχως μολύβι και χαρτί.
Συγκρατούμενοι
την εποχή μας δεχόμαστε.

*Από τη συλλογή “Αντικριστά”, Εκδόσεις Θράκα, Φεβρουάριος 2021.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s